- تبيين نسخ ؛ - ترجيح بين احاديث ؛ - آشنايى با افرادى كه حديث ، خطاب به آنان و در بارهء آنان صادر شده است ؛ - رفع ابهام از كلمات يا عبارات نامفهوم ؛ - آشنايى با شيوهء معصومان عليهم السلام در بيان مطالب ؛ - ايجاد تسهيل در حفظ احاديث . نكته : بايد يادآور شد كه اين فوايد ذكر شده ، استقرايىاند و ممكن است موارد و مثال‌هاى ديگرى يافت شوند و جهت اختصار ، ما فقط براى چند فايده ، مثال آورديم و در بقيهء موارد ، به ذكر عنوان اكتفا نموديم . علاوه بر اين كه بعضى از اين فوايد ، قابل ادغام در بعضى ديگرند . مانند مورد رفع ابهام از كلمات كه با مورد تبيين مجمل ، قابل جمع است . نكتهء قابل توجّه در بارهء اين فصل ، اين است كه شايسته بود ، نويسنده ، بخش اوّل اين فصل را ( يعنى معناى لغوى و اصطلاحى سبب ، ورود ، مورد و صدور ) در خلال مباحث كليات ( فصل اوّل ) ، ذكر مىكرد و همچنين در بخش چهارم ، لازم نبود به صورت مفصّل ، به معرّفى آثار و كتب دربارهء صدور احاديث ، وارد شود و بهتر بود در همان فصل اوّل ، در ذيل عنوان پيشينه ، به معرّفى اجمالى آنها مىپرداخت ( در اين گزارش ، ما اين بخش را ذكر نكرديم ) . فصل سوم : مباحث مورد صدور حديث در اين فصل ، صدور ، از جهت‌هاى مختلف ، دسته‌بندى شده است كه به برخى از آنها اشاره مىشود . 1 . انواع احاديث با توجّه به مورد صدورشان الف . احاديث داراى مورد صدور خاص : يعنى احاديثى كه به دنبال پرسش ، وقوع